Histologie is het onderzoek van menselijk weefsel onder de microscoop. Tijdens een sectie neemt een arts kleine stukjes weefsel af, bijvoorbeeld van de longen, het hart, de hersenen of botten. Histologisch onderzoekers verwerken dat weefsel tot flinterdunne plakjes. Deze plakjes worden ‘coupes’ genoemd.

De coupes worden op glazen plaatjes gelegd en gekleurd, zodat verschillende structuren, letsels en afwijkingen beter zichtbaar worden. Daarna beoordeelt de arts het weefsel onder de microscoop.

Histologisch onderzoek kan helpen om ziekelijke afwijkingen vast te stellen en te bepalen wanneer letsel is ontstaan. Dat kan belangrijk zijn om vast te stellen of verwondingen tijdens één gebeurtenis zijn ontstaan of op verschillende momenten.

Na een 112-melding treft ambulancepersoneel een jonge vrouw aan in een woning. Zij blijkt te zijn overleden, waarna de politie wordt ingeschakeld. Haar partner verklaart dat de vrouw van de trap is gevallen. Het Openbaar Ministerie wil meer duidelijkheid over de doodsoorzaak en vraagt het NFI om hier onderzoek naar te doen.

Tijdens de sectie op het NFI ziet de arts meerdere breuken in de ribben, armen en benen. Om beter te kunnen beoordelen hoe en wanneer deze breuken zijn ontstaan, neemt de arts weefsel af voor histologisch onderzoek.

• Zijn er in het weefsel letsels of afwijkingen zichtbaar? 
• Zijn er aanwijzingen voor ziekte, ontsteking, infectie of andere afwijkingen? 
• Wanneer zijn de letsels ontstaan?

Direct na afname bewaart de arts de stukjes weefsel in formaline. Deze vloeistof voorkomt dat het weefsel verder afbreekt. Op het histologisch laboratorium bereiden onderzoekers het weefsel voor op microscopisch onderzoek. Zij halen het vocht uit het weefsel en vervangen dit door paraffine (kaarsvet). Dit maakt het weefsel stevig genoeg om er coupes van te snijden.

De weefsels zijn van zichzelf bijna kleurloos. Daarom krijgen de coupes een speciale kleuring, zodat verschillende onderdelen van het weefsel beter zichtbaar zijn onder de microscoop. Vaak is een standaardkleuring voldoende. Soms is een aanvullende kleuring nodig, bijvoorbeeld om schimmels, bacteriën of bepaalde eiwitten zichtbaar te maken.

Als de coupes klaar zijn, kan de arts deze onder de microscoop bekijken en beoordelen.

In dit voorbeeld laat het microscopisch onderzoek zien dat de breuken op verschillende momenten zijn ontstaan. De arts ziet dat sommige breuken ouder zijn dan andere. Deze bevindingen geven informatie over wanneer het letsel is ontstaan en helpen de arts om beter te beoordelen wat er met de jonge vrouw is gebeurd. De bevindingen worden opgenomen in het sectierapport.