Wanneer glas breekt, ontstaan naast zichtbare scherven ook zeer kleine glasdeeltjes. Deze kunnen achterblijven op kleding, schoenen en andere voorwerpen en zijn vaak alleen onder een microscoop zichtbaar.

Glasonderzoekers van het NFI zoeken naar zulke glasdeeltjes om hiermee verbanden te leggen tussen personen, voorwerpen en gebeurtenissen op een plaats delict. Zij vergelijken bijvoorbeeld glasdeeltjes op de kleding met glas van een gebroken ruit of glazen voorwerp. Dit heet ‘vergelijkend glasonderzoek’.

Tijdens een overval op een juwelier zijn een winkelruit en meerdere vitrines kapotgeslagen. Korte tijd later houdt de politie drie verdachten aan. In de auto van de verdachten treffen zij een hamer aan. De kleding en schoenen van de verdachten, de automatten uit de auto en de hamer worden, samen met monsters van het gebroken glas uit de juwelierswinkel, naar het NFI gestuurd voor glasonderzoek.

• Zijn er glasdeeltjes aanwezig op de kleding en/of schoenen van de verdachten?
• Zijn deze glasdeeltjes afkomstig van het glas van de gebroken ruit of vitrines?
• Is de gevonden hamer gebruikt om de ruit of vitrine in te slaan?

In het laboratorium zoeken glasonderzoekers naar glasdeeltjes op de kleding en schoenen. Ze kloppen de kledingstukken één voor één uit en bekijken het opgevangen materiaal onder de microscoop. Tussen zand en stof vinden zij honderden glasdeeltjes, waarvan ze een deel vergelijken met het glas uit de juwelierswinkel. Daarbij letten ze op kenmerken zoals kleur, dikte en chemische samenstelling.

Onder een lichtmicroscoop bekijken de onderzoekers de hamer. Ze zoeken niet alleen naar glas op de kop van de hamer, maar ook naar glasdeeltjes die in het hout van de steel zijn blijven zitten. Dit kan erop wijzen dat de hamer tijdens de overval is gebruikt, aangezien het nodig is om kracht uit te oefenen om glas in het hout te krijgen.

Glas bestaat uit verschillende grondstoffen met kleine chemische verschillen. Uit onderzoek blijkt dat hierdoor de kans heel klein is dat hetzelfde glas toevallig ook op een andere plek voorkomt. Een overeenkomst heeft daarom een hoge bewijskracht. In dit voorbeeld blijken de glasdeeltjes op de verdachten overeen te komen met het glas uit de juwelierswinkel. Daarom vindt er geen onderzoek meer plaats aan de automatten.

Op de hamer vinden de onderzoekers zowel glasdeeltjes op de kop als in het hout van de steel. Ook deze komen overeen met het glas uit de juwelierswinkel.

Samen met de politie heeft het NFI een glasdatabank opgezet met duizenden monsters van eerdere misdrijven, zoals overvallen op juweliers en ram- en plofkraken. Bij een overval zoals in dit voorbeeld kunnen onderzoekers gevonden glasdeeltjes die niet overeenkomen met het glas uit de juwelierswinkel vergelijken met de databank. Zo kunnen ze eventuele verbanden leggen tussen verdachten en eerdere delicten.