Tape, die vaak in een prop bij het NFI binnenkomt, kan vingersporen en DNA bevatten die afkomstig zijn van een verdachte. Daarom gaat de tape eerst langs de afdelingen DNA, vingersporen en materiaalonderzoek. Na het sporenonderzoek kan een verdachte in beeld komen. Als de verdachte beweert dat hij de rol tape volkomen onschuldig heeft vastgehouden, komt het deskundigheidsgebied Kras-, Indruk- en Vormsporen (KIV) in beeld. Zij onderzoeken hoe stukken tape oorspronkelijk aan elkaar hebben gezeten. Een complexe puzzel waarmee zij achterhalen waar de vingersporen op de rol hebben gezeten én of dat strookt met de verklaring van de verdachte.

• Van wie of wat zijn de sporen op de tape afkomstig?
• Wat is de onderlinge relatie tussen de tapes?
• Zijn de tapes vanaf de plaats delict afkomstig van de rol tape?
• Zijn de stukken tape van meerdere plaatsten delict afkomstig van één en dezelfde rol tape?
• In welke volgorde is het slachtoffer vastgetapet?

We onderzoeken de aangeboden tape tijdens een multidisciplinair sporenonderzoek op de aanwezigheid van sporen. Hierbij wordt de ingestuurde tape zowel in zijn geheel (wijze van aanlevering) onderzocht als in losse gescheiden tapedelen. Afhankelijk van de exacte vraagstelling wordt de tape onderzocht op humaan biologisch celmateriaal, vingersporen, vezelsporen en eventueel andere microsporen. 

Hierbij wordt gericht op het vastleggen, veiligstellen en onderzoeken van verscheidene sporen. Veiliggestelde humane biologische sporen worden vervolgens ook onderworpen aan een DNA-onderzoek. 

Bij het onderzoeken van twee of meer tapedelen in multidisciplinair verband, beschrijven we de resultaten en conclusies in één gezamenlijk rapport. Waar nodig wordt souche-onderzoek, morfologisch onderzoek en materiaalonderzoek uitgevoerd. Dit onderzoek heeft twee toepassingen, namelijk: 

• het relateren van tapes die zijn aangetroffen op verschillende plaatsen. Een voorbeeld hiervan is het bepalen van de relatie tussen een stuk tape vanaf de plaats delict en een rol tape die is veiliggesteld bij een verdachte.
• het reconstrueren van het onderlinge verband tussen tapedelen, zodat de posities waarop sporen zijn aangetroffen geduid kunnen worden. Dit kan van groot belang zijn voor het interpreteren van de sporen op activiteitniveau. Om een interpretatie op activiteitniveau mogelijk te maken, is een verklaring van een verdachte nodig waarin een alternatief scenario wordt gegeven voor het sporenbeeld.